پذير بخشايندهء مهربان . إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا - ايشان كه كافر شدند بخداى خويش وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ و بمردند و ايشان بر كفر خويش بودند ، أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ ايشانند كه بريشانست لعنت خدا وَ الْمَلائِكَةِ و لعنت فريشتگان وى وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ و لعنت راه راستان مردمان همه ، خالِدِينَ فِيها - جاويدان در آتش ايشانند لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ سبك نكنند ازيشان عذاب هرگز وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ و نه در ايشان نگرند . النوبة الثانية - قوله تعالى : - إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ - صفا سنك سپيد سخت باشد يعنى صافى كه در آن هيچ خلطى نبود از خاك و گل و غير آن ، و مروه سنگى باشد سياه و سست و نرم كه زود شكسته شود . و گفته‌اند آدم و حوا چون آنجا رسيدند آدم بكوه صفا فرو آمد و حوا بكوه مروه پس هر دو كوه را بنام ايشان باز خواندند ، صفا از آن خواندند كه آدم صفى آنجا فرو آمد ، و مروة از آن گفت كه مرأة يعنى جفت آدم آنجا فرو آمد . مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ اى متعبّداته التي اشعرها اللَّه ، اى جعلها اعلاما لنا . شعائر اللَّه اعلام دين حق باشد و نشانهاى ملت حنيفى ، امّا اينجا مناسك حج ميخواهد ، فكانه قال - « انّ الطواف بالصفا و المروة من اعلام دين اللَّه و مناسك حجّه » طواف كردن ميان صفا و مروه از مناسك حج است و از اركان آن ، و اين طواف آنست كه علما آن را - سعى - خوانند ، مصطفى ع گفت - « انّ اللَّه كتب عليكم السعى كما كتب عليكم الحج » و قالت عائشة - « لعمرى ما حجّ من لم يسع بين الصفا و المروة » لان اللَّه سبحانه يقول إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ - و مصطفى ع چون برابر صفا رسيد اين آيت برخواند - آن گه گفت ابدأ بما بدأ اللَّه به - فبدأ بالصفا و رقى عليه ، حتى اذا رأى البيت مشى ، حتى اذا تصوبت قدماه فى الوادى سعى .